ღ ღ ღ طلوع ماه ღ ღ ღ

"شکوفه ی اندوه"

شادم که در خیال تو می سوزم

ناکام از عشق و امید هر ارزویی داشتم

خدا ببخشه منو به خاک سپرده ام من

نمیفهمم چه حکمی داره خدای عالم

با عشق زنده اما انگار که مرده ام من

تا عشق نبود زندگیم طی شد هر لحظه هر روز

بی اشک و اه و گریه مجنون تو قصه ها

تا اینکه تو رسیدی یه حس خوب و تازه

پایان تنهاییام اغاز غصه ها بود

زود عادت شد واسه من هر لحظه دیدن تو

دستهای من رو تنت گرم بود و تنپوش تو

بریدم از همه کس فقط تو بودی و او

امن ترین جای دنیا پناه اغوش تو

گذشت تا اینکه یک روز چشم واکردم نبودی

بی خبر از پیش من انگار که رفته بودی

ناباورانه موندم در حسرت تویی که

تموم زندگیمو با رفتنت سوزوندی

سخته یه عمرعاشقی حاصل نداشته باشه

اون که همه کست بود تنهات گذاشته باشه

سخته قبول کنی عشق یعنی جدایی سادست

اینده دل بستگی الوده به درد و گریست

سخته برام درک عشق این احتیاج مبهم

برای ادامه عمر هنوز تو شک وشبهم

بمونم و نا امید یا بمیرم با امید به

وجود دنیایی که تو رو به من پس بده

ناچار بی عشق و امید هر ارزویی داشتم

خدا ببخش منو به خاک سپرده ام من

نمی فهمم چه حکمی داره خدای عالم

با عشق زنده ام اما انگار که مرده ام من